Thursday

" അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയൊരു വാക്ക് "

കാലം വളരെയേറെ കടന്നുപോയി,
ദൂരം ഒരുപാടു നടന്നു നീങ്ങി,
സമയം വളരെയേറെ വൈകിപ്പോയി,
എന്നിലെ എന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍.
ക്ഷമിക്കുക നീ.....!!!
എന്‍റെ ആകാശം നിറഞ്ഞു കത്തുകയാണ്‌,
മനസ്സ് ഉരുകിയോലിക്കുമ്പോള്‍
പറഞ്ഞുപോയ ഓരോ വാക്കും എന്നെ തന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
ഇപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ വെറും ശൂന്യത.
നാളെയെ
നല്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുകയില്ല,
ഇന്നലെയെ ഞാന്‍ നല്കിയതുമില്ല.
എല്ലാം മറന്നൊന്നുറങ്ങിയ യാമങ്ങള്‍‍എന്നേക്കുമായ് അസ്തമിച്ചു പോയ്...!

ഓര്‍മ്മകള്‍..........!

ഒന്നും പറയാതെ പോയി നീയെങ്കിലും.....,
ഒരിക്കലും ആരോടും വിടപറയില്ല എന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ.........
അതിരുകള്‍ നിര്‍ണയിക്കപ്പെട്ട ഒരു ലോകത്താണ് ഞാന്‍,
പുറത്തു കടക്കാനാവാതെ വളയപ്പെട്ട ഈ ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ പ്രയോജനമില്ലാതെ.......,
വെറുതെ പിടഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എന്‍റെ തന്നെ ചിന്തകളുടെ തടവുകാരനായ്
എവിടെ വെച്ചാണ് സ്വപ്നങ്ങളിലെ നിലാവ് മാഞ്ഞത് ?
എപ്പോഴാണ് കാഴ്ചകളിലെ നിറങ്ങള്‍ മങ്ങിത്തുടങ്ങിയത് ?
വേദനയുടെ നടുക്കങ്ങള്‍ ബാക്കിയാവുന്ന ഈ ലോകത്ത് ഞാന്‍ തനിച്ചാണ്. തീര്‍ത്തും തനിച്ച്........,

ഓര്‍മ്മകള്‍ പോലും ഇല്ലാതെ.........!